Octrooiprocedure had voorkomen kunnen worden door beter risico-inzicht

Zowel Novartis als Synthon hielden strak vast aan hun juridische posities over het al dan niet inventieve karakter van de combinatie valsartan/sacubitril, terwijl achterliggende belangen (duidelijke marktverhoudingen, eerlijke concurrentie, technische duidelijkheid) onderbelicht bleven. Door belangen en achterliggende aannames tijdig te delen, was mogelijk een deel van de procedure vermijdbaar.

De zaak escaleerde van een wetenschappelijk meningsverschil via juridische positionering tot volledige juridisering, inclusief hoger beroep en omvangrijke bewijsvoering. In een eerder stadium had men met een overlegstructuur ('pre-mediation') een win-win-situatie kunnen behouden, i.p.v. een aantal treden op de escalatieladder te klimmen.

De zaak laat zien dat partijen vooral spraken ('pleiten') vanuit eigen gelijk, en geen gezamenlijke inspanning leverden om écht te luisteren, samen te vatten en vervolgens door te vragen naar elkaars interpretatie van technische bronnen of diermodellen. Gestructureerde toepassing van het LSD-model had de communicatie kunnen verbeteren.

Het achterliggende conflict (hoe definieer je 'stand van techniek', wat mag je verwachten van een gemiddelde vakpersoon) werd direct gejuridiseerd tot een geschil, zonder dat eerst het onderliggende conflict adequaat werd onderzocht. Hierdoor werden juridische standpunten ingemetseld en werd een gezamenlijke oplossing lastiger.

Hier was het due diligence-proces vooral partijgebonden: elke partij deed eigen literatuuronderzoek en riep eigen experts op. Door een gezamenlijk, neutraal due diligence-traject op te starten, was meer objectieve onderbouwing mogelijk geweest, wat de kans op escalatie verkleint.

Partijen voelden zich deels niet gehoord door de selectieve wijze waarop (contra-)deskundigen werden ingezet. Door vooraf consensus te zoeken over de consultatie van neutrale externe deskundigen, bevorder je 'voice' en acceptatie van uitkomsten.

Partijen hanteerden een R->S->P aanpak: alles werd vertaald in juridische claims en antithesen, zonder dat het onderliggende technische probleem/de context werd geïntegreerd. UIA zou betekenen: gezamenlijk duiden, integreren van visies, en zoeken naar accommodatie.

Als partijen vooraf transparant en gedeeld informatievoorziening hadden georganiseerd (welke studies/literatuur is gezaghebbend?, etc.), was meer acceptatie van elkaars standpunten en een constructiever debat mogelijk geweest.